Geure ekintzailerik gogokoenak
Kepa Junkera. Musikaria
Kepa Junkera. Musikaria
Kepa Junkera (Bilbo, 1965), konpositorea, produktorea eta trikitilaria, autodidakta, geldiezina eta ausarta, nazioartean gehien entzuten den Euskadiko musikarienetako bat bihurtu da. Eta mugarik gabeko musikarekin lortu du hori gainera, harrotasunez betetako euskal musikarekin: Folkean oinarritutakoa, bere sorterrikoa, baina world music delakoaren usainera eta erritmoetara irekitakoa.
Lehenengo diskoa, “Kepa, Zabaleta eta Motriku” (1987), beste batzuekin egin zuen; gero Oskorrin parte hartu du. Gaztetako bere lehenengo diskoak jazz eta folk rockari irekita egin zituen; horiek gogortu egin zuten eta esploratzaile erritmiko bihurtu zuten, bost kontinenteetako konpositore eta artista askorekin lan egiteko aukera emanez.
Oinarrizko bere lehenengo lana “Bilbao 00.00h” (1998) izan zen, eta ordutik hedapen komertziala eta artistikoa izan du Folk Album Hoberenarentzako Grammy Latinoa eskuratu arte. Compañía Nacional de Danza-k bere musika erabiltzen du eta Pedro Almodóvarrek ere aukeratzen du; horrez gain, Euskal Herriko Goi Mailako Musika Ikastegian, Musikenen, irakaslea da. Produktore moduan egin du lan eta musika klasikoa eta trikitixa batu ditu.
Lagun batek akordeoia utzi zidan eta horrela hasi nintzen modu autodidaktan ikasten. Egia esan, hasieran dena hasi zen jolas baten moduan, 12 urte baino ez nituen. Basurtuko Beti Jai Alai dantza taldean parte hartzen nuen, musika-tresna batzuk (txistua, pandereta...) jotzen nituen eta, era berean, akordeoi akademikoa ikasten nuen.
Urteak igaro ahala musika ezberdinak entzuten eta ezagutzen hasi nintzen: musika klasikoa, jazza, etab. Munduko beste soinu batzuetan interesa hartu nuen eta esperientzia eta lankidetza berriekin hasi nintzen, Oskorrirekin esaterako.
Ez dut beste batzuen esperientziarik izan, ni bakarrik nengoen nire musika-tresnarekin. Mundu zaila da hau, norberaren intuizioan sinestuta bakardadean egindako bilaketa. Gaitasun bat garatu behar da: espazioak bilatzeko erraztasuna. Nire euskarririk garrantzitsuena familia eta ingurukoak izan dira. Eta orain hasi dira proiektu jakin batzuetarako laguntzak sortzen.
Horretarako nire lantaldea behar dut; egun musikari bat ez da bakarrik interpretatzailea, bere inguruko guztiak nola funtzionatzen duen jakin behar duen pertsona ere bada. Prozesu guztietan egon behar du sartuta.
Produkzio-etxe batean: kontzertuak, bidaiak, lantalde teknikoa, disko baten negoziaketa eta abar koordinatzeko. Beste artista batzuekin ere egiten dugu lan, Oskorri, Mikel Urdangarin, Ibon Koteron… Azken honekin, gainera, musika eskola bat egiten ari gara Zazpi Kaleetan: Lur Soinuak.
Ekimen guztiak dira beharrezkoak. Garrantzitsua da horietan parte hartzea, horiek direlako hobetzen eta zure karrera sendotzen laguntzen dizutenak.






